Τέλος οι σχολικές εξετάσεις, τέλος το άγχος και η ρουτίνα. Ώρα να βιώσεις την απόλυτη ελευθερία, καταναλώνοντας και διασκεδάζοντας σε ξέφρενους ρυθμούς. Μια ελευθερία η οποία όμως αποτελεί άλλο ένα κελί δίχως ορατά κάγκελα, αφού το σχολείο φεύγει, μα όλα τα άλλα μένουν (εξουσία, οικονομικές σχέσεις, σε πολλές περιπτώσεις εξάρτηση από την οικογένεια κλπ.). Η λήξη όμως του σχολείου έχει αντίκτυπο μόνο σε όσους συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία, καθώς για άτομα που επωμίζονται άλλους κοινωνικούς ρόλους (π.χ. εργαζόμενος) το καλοκαίρι αποτελεί απλά άλλη μια εποχή του χρόνου. Η ισχύς του κεφαλαίου διατηρείται και οι εξουσιαστικές δομές παραμένουν ακμαίες, υποβαθμίζοντας διαρκώς τις ζωές μας.
Κράτος και κεφάλαιο παρέχουν εκπαίδευση που φροντίζει να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση των εκπαιδευομένων με τις επιταγές της εξουσίας, καθώς και την αποφυγή της απόκλισής τους από τους καθιερωμένους τρόπους συμπεριφοράς, οι οποίοι αποδεδειγμένα είναι ακίνδυνοι για την εξουσία. Ο εκπαιδευτικός θεσμός, λοιπόν, που υπάγεται σε εξουσιαστικά καθεστώτα, γεννά τους μελλοντικούς εξουσιαστές και εξουσιαζομένους, διαμορφώνει την κοινωνική ιεραρχία σύμφωνα με τα αξιολογικά κριτήρια που ορίζονται από τους εξουσιαστές, με τους ρόλους και τις ελεγχόμενες κατευθύνσεις που προσφέρει, με βασικό σκοπό τη διαιώνιση των καθεστώτων αυτών, προς όφελος της ικανοποίησης των εκάστοτε κυρίαρχων. Πληρείς το κάδρο του υποταγμένου και φιλήσυχου νοικοκυραίου; Αν ναι, μπράβο! Μπορείς να ζήσεις υπέροχες στιγμές στο υπάρχον. Εμείς επιλέξαμε την επίθεση, γιατί στην εξουσία και σε κάθε θεσμό που τη συντηρεί και την αναπαράγει βρίσκουμε έναν δυνάστη, που μας κουρδίζει για να κινούμαστε στα βήματα που τον συμφέρουν. Το συμφέρον του το φτύνουμε, όπως και τον ίδιο, αλλά και οποιονδήποτε εθελόδουλα και καλόπιστα υποτάσσεται σ΄αυτόν.
Για εμάς, επίθεση σημαίνει δράση, σε οποιοδήποτε επίπεδο κρίνει χρήσιμο και σκόπιμο κάθε εξεγερμένος/-η. Στην περίπτωση της συναυλίας της Παρασκευής 19/6/2015, η δράση αυτή αποτελεί ένα μέσο έκφρασης του λόγου μας και διάχυσης της αναρχικής μας οπτικής, είτε μέσω των στίχων των τραγουδιών που παίζονται, είτε μέσω των κειμένων τα οποία διατίθενται, είτε μέσω των συζητήσεων που ενδεχομένως να προκύψουν ανάμεσα στους παρευρισκομένους. Είναι, συνεπώς, μια έκφραση ακτιβισμού, που εναντιώνεται καθέτως και οριζοντίως σε κάθε εξουσιαστικό σύστημα και προωθεί την επίθεση με σκοπό την πλήρη αποσάθρωση του υπάρχοντος. Επιδιώκει επιπλέον να σπάσει την παθητικότητα που γεννούν οι ρόλοι ''διοργανωτής'', ''καλλιτέχνης'', ''κοινό'', διότι στοχεύει στην άμεση και δημιουργική αλληλεπίδραση όλων των συμμετεχόντων στο δρώμενο, και όχι στην εργαλειακή χρήση του ενός από τον άλλον, μετά το πέρας της οποίας καθένας πετά τον άλλον στα σκουπίδια.
Ακόμη, ο χώρος της πραγματοποίησης της συναυλίας δεν είναι διόλου τυχαίος. Αντιθέτως, είναι ένας κατειλημμένος χώρος, μέσα από τον οποίον προτάσσουμε την οικειοποίηση των ζωών μας και την αξιοποίηση των χώρων της σάπιας μητρόπολης που βρωμάει εγκλεισμό σε κάθε γωνιά της, προς όφελος της πολύμορφης και πολυεπίπεδης επίθεσης στο υπάρχον. Οι καταλήψεις είναι πράξεις αμφισβήτησης του θεσμού της ιδιοκτησίας, του νόμου και του κράτους, αλλά τις στηρίζουμε ακόμα περισσότερο ως ορμητήρια παραγωγής λόγου και δράσεων, που στοχεύουν στην πλήρη αποδιοργάνωση και καταστροφή κάθε εξουσιαστικού συστήματος και κάθε κυριαρχικού πολιτισμού.
Το συγκεκριμένο δρώμενο πραγματοποιείται και για την οικονομική ενίσχυση της κατάληψης Vancouver Apartman και της αναρχικής μαθητικής ομάδας Αντιεκπαιδευτική Επίθεση, και αποτελεί προϊόν συνδιαμόρφωσης, όπως και το παρόν κείμενο, από την Αντιεκπαιδευτική Επίθεση και τους καλλιτέχνες Ex Nihilo, Σαφώς Αντίθετος, Σκλάβος και το μίασμα, που εμφανίζονται στη συναυλία.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)